“İsrâf Edilmişlik Üzerine…”

0
553

İsrâf Edilmişlik Üzerine…

Özveri, karşılıksız fedâkârlık, küçüklere sevgi, büyüklere saygı vardı bu toplumda…
Acıyı dindirecek, sevince ortaklık edecek paylaşma vardı, “fotoğrafını çekerek onu herkese gösterip dramatize etme” paylaşımı değil…
Öyle her şeyi sorgulayarak değil, belki de sorgulamadan kabul etmiştik bazı evrensel değerleri ve kuralları, uyguluyorduk… 
Belki de daha iyi ve olumlu sonuçlar alıyorduk.
“Biz görmedik, varsın en iyisini onlar görsün, yaşasın” duygusallığını şimdilerde ortaya koyunca, hiç te mutlu olmayan çocuklar, gençler çıktı ortaya…
Hep marka olanı giyiyordu ama, yeni ve daha üst bir modeli çıkınca piyasaya, depresyona giriyordu.
“Yeter ki derslerine çok çalışsın, üniversite kazansın, en iyi şartlarda yaşasın” diye biz, bulaşıkları yıkamaya, döktüklerini toplamaya, dağıttıklarını düzeltmeye hep râzıydık.
Hattâ, varsın misâfir önüne de çıkmasınlar, kimseyle tanış olmasınlar, saygı nedir, vefâ nedir bilmeyen kimseler olsunlar idi sanki bütün çabamız…
Ve bakınca etrâfımıza, kimliksiz, kişiliksiz, kendini kontrol edemeyen, bencil, saygıdan habersiz, “satmışım anasını dünyanın” şarkılarıyla büyüyüp, “lay lay lom ve hop terelelli” terânleriyle neşelenen “isrâf edilmiş” bir nesil çıkardık ortaya…
Hayatı erdemli ve anlamlı kılan ne kadar değer varsa, arada kaynayıp gitmişti..! 


05.06.2018 / 20 Ramazan 1439

www.serefisleyen.com

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here