İhlâs Olmayınca…

0
543

İhlâs ve samimiyet nerede..!?

Apar topar kıldığımız namazlarımızda mı huşû?
Açılmadan kapanan avuçlarımızda mı duâ?
Başlamadan biten tesbîhâtımızda mı zikir?
Dilden kalbe inmeyen tövbelerimizde mi huzûr
Reklâm aracı yapılan sadakalarımızda mı hayır?
Mîdeye tutturulan oruçlarda mı takvâ?
Ahlâk olmadan başa bağlanan örtüde mi iffet ve hayâ?
Turistik gezilere ve olimpiyatlara dönen umrelerde mi, haccda mı arınma?
Dînimizi anlama, anlatma ve yaşamada mı ihlâs ve samimiyet..?

“Her kim, Rabbine kavuşmayı umuyorsa sâlih iş yapsın ve O’na ibadette hiçbir şeyi ortak koşmasın!” (Kehf, 18/110)

İhlâs olmayınca;

Rûhun mîrâcı mesâbesinde olan namazlarımız bizi kötülüklerden alıkoymuyor…
Oruçlarımız, günah ve kötülükler karşısında birer kalkan olmaktan çıkıyor, bize kalan açlık ve susuzluktan başka bir şey olmuyor…
Kurbanlarımız, kurbiyyete vesîle olmadığı gibi, bize kalan etleri ve kanlarından başka bir şey olmuyor…
Sağ elimizin verdiğinden, sol elimizin de haberi olunca, sağ elimiz sol elimizin ihânetine mâruz kalabiliyor…
Gösteriş malzemesi yaptığımız sadaka ve infâklarımız bize bereket getirmekten öte, bizi kuraklığa ve çoraklığa mâruz bırakabiliyor…
Görünen o ki, uzaklarda bir yerde, melûl-mahzûn, boynu bükük ihlâs, kendisini kuşanacak olanları bekliyor…
Birgün; riyâdan, kibirden, samimiyetsizlikten, kulluk gösterilerinden, gösteriş bağımlılığından, iyilikleri pazarlarda, kameralar karşısında, fotoğraf makinalarının objektiflerinde satışa arzetmekten uzaklaşıp, ihlâsın/samimiyetin/takvânın gönlünü alacak, bereketini omuzlanacağız…
Birgün…

İnşallah..! 🍁


www.serefisleyen.com

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here